Klub Przyjaciół Grodna i Wilna zaprasza na prelekcję Mariana Pacholaka w Klubie Muzyki i Literatury we Wrocławiu pt. „Cmentarz żołnierski na Rossie i mauzoleum Marszałka Józefa Piłsudskiego”

14 listopada (czwartek) 2024 roku o godz. 16.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Historia cmentarzyka wojskowego przy Starej Rossie (z lewej strony głównej bramy nekropolii) zaczyna się w kwietniu 1919 roku, w czasie wojny polsko-sowieckiej oraz walk o Wilno i ziemię wileńską. Definitywnie kwestia przynależności miasta do Rzeczypospolitej została rozstrzygnięta po zwycięskiej bitwie warszawskiej, gdy w październiku 1920 roku, przeprowadzona została operacja wojskowa, podczas której generał Lucjan Żeligowski (1865–1947), upozorowawszy niesubordynację wobec Naczelnego Wodza, zajął Wilno i jego okolice, proklamując tym samym powstanie Litwy Środkowej, która została przyłączona do Polski. Ranga wileńskiego cmentarza, prochów pokoleń trwających na straży polskiego ducha, sprawiła, iż na nim zadecydowano wówczas pogrzebać ciała żołnierzy walczących o wolność Wilna. W lewo przed bramą główną, u parkanowego muru, założono nową kwaterę. Powstały kopce mogilne, kryjące, podczas uroczystego pogrzebu 24 kwietnia 1919 roku, dwadzieścia siedem trumien (w każdym grobie składano pięciu poległych), z drewnianymi krzyżami, określane jako „mogiły brackie”. W kolejnych latach do „szeregu drewnianych krzyży” doszły – jak zapisywał Juliusz Kłos (1881–1933) w wileńskim przewodniku z 1923 roku (s. 227): „[…] mogiły żołnierzy, oficerów, szeregowych ochotników różnego wieku, stopnia i dostojności, którzy zginęli przy zdobywaniu Wilna, i Ci co poumierali z ran w szpitalach wileńskich w latach 1919–1920 oraz Ci, którzy poginęli przy wtórnym zdobywaniu Wilna przez wojska generała Żeligowskiego w październiku 1920 roku”.

Źródło i dodatkowe informacje: grodnowilno.pl/mauzoleum

Walne zebranie Towarzystwa im. Ferenca Liszta we Wrocławiu

9 listopada (sobota) 2024 roku o godz. 16.00
Wstęp z zaproszeniami

Towarzystwo im. Ferenca Liszta (TiFL) zostało założone we Wrocławiu 2 marca 1989 r. Jest stowarzyszeniem ogólnopolskim, mającym na celu działalność muzyczną ze szczególnym uwzględnieniem popularyzacji twórczości i osoby Ferenca Liszta oraz jego bogatych powiązań z kulturą polską. TiFL prowadzi działalność artystyczną, dydaktyczną i popularnonaukową, preferując zwłaszcza różne formy promocji utalentowanej muzycznie młodzieży (koncerty, konkursy, kursy, publikacje, stypendia). Dotychczasowa działalność TiFL zaowocowała 1513 koncertami, 38 krajowymi i międzynarodowymi kursami pianistycznymi, 4 międzynarodowymi i 3 ogólnopolskimi konkursami pianistycznymi. W przedsięwzięciach Towarzystwa wzięło udział blisko 2800 muzyków z 45 krajów. Towarzystwo nie ma żadnych płatnych pracowników, wszystkie funkcje we władzach TiFL i organizacja koncertów realizowane są nieodpłatnie. Cykl koncertowy „Wieczory Lisztowskie” realizujemy od grudnia 1989 roku. Odbyły się już 1513 koncerty w 89 salach w 32 miastach w Polsce i za granicą, w tym 210 koncertów umuzykalniających „Jak słuchać Muzyki?” dla młodzieży (w znacznej mierze niepełnosprawnej). Wystąpiło około 800 wykonawców z 33 krajów (niektórzy wielokrotnie); w tym 399 pianistów, 59 innych solistów, 29 kameralistów, 6 dyrygentów, 6 aktorów, 3 Orkiestry Symfoniczne oraz Chór Teatru Wielkiego-Opery Narodowej w Warszawie. Koncerty prowadziło 17 prelegentów.

Juliusz Adamowski

Dodatkowe informacje: www.liszt.art.pl/?o-towarzystwie,1