Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na wykład prof. Jana Miodka pt. „Kreatywność w języku”

15 października (wtorek) 2024 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Spotkanie transmitowane online

Plakat [pdf]

Prof. Jan Franciszek Miodek ur. 7 czerwca 1946 w Tarnowskich Górach – polski językoznawca, profesor i dyrektor Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, członek Komitetu Językoznawstwa Polskiej Akademii Nauk i Rady Języka Polskiego; popularyzator wiedzy o języku polskim. W 1963 rozpoczął studia na Uniwersytecie Wrocławskim. Po obronie pracy magisterskiej pt. Nazwy miejscowe kulturalne typu Środa, Piątek, Wola, Osiek zaproponowano mu staż asystencki w tamtejszej katedrze języka polskiego. Od 1968 obecny na łamach wrocławskiego dziennika „Słowo Polskie”, gdzie prowadzi rubrykę Rzecz o języku, od 1987 do 2007 – w Telewizji Polskiej program Ojczyzna polszczyzna. Miał też cotygodniowy felieton w „Dzienniku Zachodnim” i comiesięczny w „Śląsku”. Od 1995 prowadzi na żywo we wrocławskim oddziale TVP cykliczny program pt. Profesor Miodek odpowiada. Publikował również w miesięczniku „Wiedza i Życie”. W 1983 otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego, a także stanowisko docenta Uniwersytetu Wrocławskiego. Podstawę kolokwium stanowiły dwie książki – Rzecz o języku. Szkice o współczesnej polszczyźnie oraz Kultura języka w teorii i praktyce. Od maja 1989 do czerwca 2016 roku był dyrektorem Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1991 senat tej uczelni przyznał mu stanowisko profesora nadzwyczajnego, a już w 1995 odebrał tytuł profesorski z rąk prezydenta Lecha Wałęsy. 20 października 2005 został doktorem honoris causa Pedagogicznego Uniwersytetu Wileńskiego, a 10 marca 2006 roku otrzymał ten tytuł na Uniwersytecie Opolskim. Od 2009 roku prowadzi na antenie TVP Polonia program Słownik polsko@polski, w latach 2009–2013 wraz z Agatą Dzikowską, następnie w okresie: wrzesień 2013 – czerwiec 2014 wraz z Magdaleną Bober, a od września 2014 roku do chwili obecnej współprowadzącą program jest Justyna Janus-Konarska. Jest laureatem wielu nagród, m.in. Wojciecha Korfantego, Hugona Steinhausa, Towarzystwa Przyjaciół Śląska w Warszawie, Loży Liderów w Katowicach, Ministra Edukacji Narodowej, rektora Uniwersytetu Wrocławskiego, Złotej Kuli, przyznawanej przez Wrocławską Izbę Gospodarczą, i wielu innych. Dwukrotnie został wybrany najpopularniejszym mieszkańcem Wrocławia, jest również honorowym obywatelem Wrocławia, Tarnowskich Gór i Kalet oraz singularis incola wsi Bielice. W 2016 r. otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Dolnego Śląska CIVI HONORARIO. Jest wielokrotnym laureatem telewizyjnych Wiktorów (1988, 1991, 1998) oraz SuperWiktora za całokształt twórczości w 1998 roku. Znalazł się na czwartej pozycji w plebiscycie organizowanym przez tygodnik „Polityka” na najwybitniejsze postacie telewizji XX wieku (2000).
Źródło: Wikipedia

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na wrocławską premierę książki Artura Bieleckiego pt. „Chopiniści”

Prowadzenie spotkania: dr hab. Michał Szczepański
17 października (czwartek) 2024 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Artur Bielecki. „Chopiniści” (okładka) [pdf]

Spotkanie w 175. rocznicę śmierci Fryderyka Chopina.

W części muzycznej: fragmenty historycznych nagrań w wykonaniu najwybitniejszych chopinistów XX wieku.

Chopiniści – Artur Bielecki w rozmowie z Izabellą Starzec [dostęp: 16.10.2024]

Kim właściwie jest chopinista? Odpowiedź wydaje się prosta, a sprawa oczywista, szczególnie dla kręgu wtajemniczonych muzyków i słuchaczy. Intuicyjnie pojmujemy dobrze, kto jest utalentowanym, prawdziwym, wielkim chopinistą. Gdyby jednak zapytać o kryteria oceny, o nasz prywatny „ranking”, odpowiedzi przestałyby przedstawiać się tak bezproblemowo. Niniejsza publikacja ma na celu ukazanie muzycznych portretów największych chopinistów XX wieku.

Artur Bielecki

Szerokość pianistycznej panoramy, w której można znaleźć sobie miejsce za pomocą choćby jednego drobnego, byle wyjątkowo pięknie wykonanego utworu, jest zresztą wielkim walorem książki Artura Bieleckiego. W przeglądzie nieusiłującym wprowadzać klasyfikacji, oceniać szkół ani wskazywać najlepszych lub najgorszych interpretatorów, mieszczą się bowiem najróżniejsze spojrzenia na sztukę gry na fortepianie. A z nich każde jest bezcenne. Przyjrzyjmy się więc pianistom, a następnie – korzystając z możliwości, jakie dają płyty lub choćby Internet – posłuchajmy ich. Wraz z nimi żyje nie tylko bardziej lub mniej odległa historia. Wraz z nimi żyje muzyka.

Jakub Puchalski

Artur Bielecki – muzykolog, publicysta, prelegent, nauczyciel, wrocławianin. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie studiował na Wydziale Historycznym w Instytucie Muzykologii. Studia muzykologiczne ukończył obroną pracy magisterskiej napisanej pod kierunkiem prof. dr hab. Zofii Helman. W okresie studiów otrzymał stypendium Towarzystwa im. Fryderyka Chopina. Po studiach podjął aktywną działalność publicystyczną i dydaktyczną. Prowadził zajęcia w Katedrze Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego, również na Wydziale Instrumentalnym oraz na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury, Teorii Muzyki i Muzykoterapii Akademii Muzycznej we Wrocławiu, a także Konwersatorium Krytyki Muzycznej w Zakładzie Muzykologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1996 roku jest nauczycielem teorii muzyki w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I i II stopnia im. Karola Szymanowskiego we Wrocławiu. Od 1989 roku prowadzi działalność publicystyczną, zamieszczając liczne artykuły w takich pismach, jak „Chopin in the World”, „Ruch Muzyczny”, „Tygodnik Powszechny”, miesięcznik „Studio”, „Odra”, „Gazeta Dolnośląska”, „Panorama Dolnośląska”. W latach 1992-2000 pełnił obowiązki głównego recenzenta muzycznego wrocławskiego oddziału „Gazety Wyborczej”. Współpracował z Polskim Radiem we Wrocławiu, z II Programem Polskiego Radia w Warszawie oraz z Telewizją Wrocław, przygotowując audycje i publikując recenzje z wydarzeń muzycznych. Jako prelegent prowadził liczne koncerty, w tym cykl „Tysiąc lat muzyki na Śląsku” w wykonaniu Wrocławskich Kameralistów „Cantores Minores Wratislavienses”. Opublikował książkę Chopiniści, która ukazała się nakładem Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina (2023). Ważniejsze publikacje: Some reflections on the Chopin Chord, w: „Chopin in the World”, 1989; Zapomniana legenda (artykuł o Erwinie Nyiregyhazi’m), „Ruch Muzyczny” 1997, nr 10; Boski instrument (artykuł o Dinu Lipattim), „Ruch Muzyczny” 1998, nr 3; Kissin w Royal Albert Hall, „Ruch Muzyczny” 1997, nr 22; Kwartet nie całkiem smyczkowy, „Studio”, wywiad z członkami słynnego amerykańskiego kwartetu „Kronos”, 1999, nr 4; Tony płyt, dekady sławy, (esej o Arturze Rubinsteinie), „Ruch Muzyczny” 2002, nr 25 i 26; Brat Mozart, miesięcznik „Odra” 2002.

Michał Szczepański – pianista, doktor habilitowany sztuki. Studia z zakresu instrumentalistyki ukończył z wyróżnieniem w klasie fortepianu prof. Włodzimierza Obidowicza w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu. Doskonalił swe umiejętności także na międzynarodowych kursach pianistycznych, pracując pod kierunkiem profesorów: Wiktora Mierżanowa, Andrzeja Jasińskiego i Ryszarda Baksta. Jest laureatem międzynarodowych konkursów pianistycznych: W 1995 roku otrzymał III Nagrodę na Międzynarodowym Konkursie im. F. Chopina w Mariańskich Łaźniach (Czechy), w 1999 roku – wyróżnienie na Międzynarodowym Konkursie im. Ferenca Liszta we Wrocławiu. W 2001 roku zdobył także II nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim w Warnie (Bułgaria). Występował na Międzynarodowych Festiwalach Chopinowskich w Dusznikach-Zdroju, wziął udział w Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, Tygodniu Talentów w Tarnowie. Koncertował w Niemczech, Czechach, Włoszech, Anglii, Rosji, Finlandii, Szwajcarii i USA. Prowadzi kursy i seminaria pianistyczne oraz bierze udział w pracach jury w kraju i za granicą. Nagrywał dla stacji radiowych telewizyjnych w Polsce i w Niemczech. Jest pracownikiem Wydziału Instrumentalnego macierzystej uczelni od 1997 roku.