Reklama
Spotkania w 2017 roku

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na spotkanie z Dariuszem Pawlickim promujące najnowszą książkę pt. ''Fragmentaria. Eseje & szkice''

7 listopada (wtorek) 2017 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny

Plakat [pdf]

Dariusz Pawlicki. ''Fragmentaria. Eseje & szkice'' (okładka) [pdf]

Dariusz Pawlicki. ''Fragmentaria. Eseje & szkice'' fragmenty. [pdf]


Dariusz Pawlicki
Ur. w 1961 r. autor esejów i szkiców (trzy zbiory: Chwile, miejsca, nastroje; Zauważenia i Fragmentaria), wierszy (m. in. Haiku, 48 wierszy), książki dla dzieci (Bibikin w drodze do Kamienia Życia); teksty publikował/publikuje w takich czasopismach jak np. w „Borussia”, „Gazeta Kulturalna”, „Krytyka Literacka”, „Pisarze.pl”, „Rita Baum”, „Twórczość”; autor 100 haseł w Encyklopedii Wrocławia; m. in. w Dolnośląskiej Bibliotece Publicznej, Miejskiej i Gminnej Bibliotece Publ. w Strzelinie, Powiatowej i Miejskiej Bibliotece Publ. w Kole prowadził „Warsztaty poetyckie” i „Warsztaty literackie”; odczyty dotyczące literatury i sztuki wygłosił np. w Książnicy Karkonoskiej, Miejskiej Bibliotece Publ. w Świebodzicach, na Uniwersytetach Trzeciego Wieku w Żninie, Warszawie (SGH), Mińsku Mazowieckim; od 2001 r. należy do Związku Literatów Polskich.


 

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na spotkanie z Stanisławem Potrzebowskim promujące najnowszą książkę pt. ''Słowiański ruch Zadruga''

W części muzycznej Olesia Sinczuk
3 listopada (piątek) 2017 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny

Plakat [pdf]

Okładka [pdf]


Słowiański ruch Zadruga istniał w latach 1935-49. Nazwa ruchu pochodzi od miesięcznika Zadruga wydawanego między 1937 a 39 r. Termin „Zadruga“ oznacza dawną, słowiańską wspólnotę wielorodową. Do niej nawiązał Jan Stachniuk Stoigniew (1905-63), autor 11 książek programowych, tworząc nową formację narodową. Ruch Zadrugi zniszczyła komuna przez aresztowania w 1949 r. i proces w 1952. Stachniuka szczęśliwie ominęła kara śmierci, ale utraconego w więzieniu zdrowia nie odzyskał aż do przedwczesnego zgonu. Zadruga jest światopoglądowym ruchem opartym na własnej panteistycznej filozofii. W hierarchii wartości to naród zajmuje najwyższe miejsce. Odzyskanie rodzimej duchowości pokona wewnętrzną słabość i umożliwi Słowianom powrót na drogę stałego rozwoju. Polska przekształci się w nadnaród - wielką Sławię. Wiodącym człowiekiem będzie w niej twórca homo creans.


Stanisław Potrzebowski
Ur. 9 lutego 1937 w Brześciu nad Bugiem – doktor historii oraz filozofii, wykładowca akademicki, porucznik Sił Powietrznych LWP, założyciel i naczelnik związku wyznaniowego Rodzima Wiara, a także jeden z założycieli Europejskiego Kongresu Religii Etnicznych. W latach 1954-1957 studiował geologię na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Poznał tam Bolesława Tejkowskiego (wówczas Bernarda) i zaangażował się w 1956 w działalność Rewolucyjnego Związku Młodzieży oraz kampanię poselską Tejkowskiego w styczniu 1957. W październiku 1957 zatrzymany i przesłuchany przez SB po rzuceniu w budynku AGH ulotek protestujących przeciw zamknięciu pisma „Po Prostu”, w konsekwencji czego wycofał się z wszelkiej działalności niezależnej. W latach 1958-1966 służył w lotnictwie LWP. W 1961 roku ukończył OSL w Dęblinie w stopniu podporucznika pilota, zostając lotnikiem wojskowym. Wojsko opuścił w stopniu porucznika w 1966 roku. W 1972 roku skończył z wyróżnieniem studia na Uniwersytecie Wrocławskim, uzyskując tytuł magistra historii. W 1973 wyjechał do RFN (z paszportem turystycznym), gdzie podjął studia doktoranckie. Od 1974 mieszkał w Moguncji, przygotowując na uniwersytecie w Moguncji pod kierunkiem prof. Gottholda Rhode doktorat z filozofii nt. ruchu Zadrugi, obroniony i wydany drukiem pod tytułem ''Zadruga. Eine völkische Bewegung in Polen'' w Bonn, w 1982 roku. W latach 1982-1984 był dyrektorem Instytutu Socjologii Stosowanej w Bonn; w 1985 wyjechał do RPA, gdzie pracował m.in. w Deutsche Schule Pretoria. Pobyt w RPA umocnił jego przekonania zadrużne. W 1991 roku wrócił do kraju, na stałe zamieszkując we Wrocławiu.
Źródło Wikipedia.
Dodatkowe informacje: pl.wikipedia.org


Olesia Sinczuk
Przodkami kompozytorki, pianistki i poetki Olesi Sinczuk są kresowe rody Zakrzewskich, Tłustych i Sinczuków z Żytomierszczyzny i Winnicczyzny. Olesia urodziła się też w tych stronach. Powiatowe miasteczko Lubar, założone jak Lubartów w XIV wieku przez Wielkiego Księcia Litwy Lubarta, stało się wnet jej rodzinnym gniazdem. Muzyczne wykształcenie otrzymała pani Olesia wpierw w Żytomierzu w Muzycznej Szkole im. Kosenki, następnie ukończyła Muzyczno-pedagogiczny Wydział Uniwersytetu im. Dragomanowa w Kijowie. Będąc jeszcze studentką zdobyła w 1993 roku trzecią nagrodę pianistycznego konkursu im. Rachmaninowa. Potem było coraz więcej muzycznych i literackich nagród w latach: 1997, 2000, 2001, 2005, 2008. Bardziej ważne z nich są to pierwsze miejsce w kategorii śpiewanej poezji Konkursu im. Marii Konopnickiej w Przedborzu w roku 2006 i w tym samym roku pierwsza nagroda konkursu patriotycznych pieśni ''Boromta'' w Kijowie za wykonanie własnych kompozycji ''Donieczka'' i ''Przed Świętem Kupały''. W następnych latach komponowała Olesia dalej do wierszy Konopnickiej. W 2012 roku wydała ona z pomocą Polskiej Ambasady w Kijowie krążek CD z dziesięcioma śpiewanymi wierszami Konopnickiej własnej kompozycji i z własnym akompaniamentem. Jako poetka wydała p. Olesia dwa zbiory wierszy.


 

Towarzystwo Polsko-Austriackie (Polnisch-Österreichische Gesellschaft), Oddział Wrocław, spotkanie

2 listopada (czwartek) 2017 roku o godz. 18.00
Wstęp z zaproszeniami

 


Strona 4 z 47