Reklama
Spotkania w 2019 roku

Wydawnictwo Akademia Pióra, Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zapraszają na wieczór autorski Elżbiety Marii Kotlarskiej. Spotkaniu towarzyszy promocja dwóch tomików autorki pt. ''Inna wiosna'' oraz ''Flirt z haiku''

12 września (czwartek) 2019 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny

Plakat [pdf]

Elżbieta Maria Kotlarska. ''Inna wiosna'' (okładka) [pdf]

Elżbieta Maria Kotlarska. ''Flirt z haiku'' (okładka) [pdf]

Strona Wydawnictwa Akademia Pióra: akademia-oz.pl/?p=1200


Elżbieta Maria Kotlarska jest absolwentką polonistyki Uniwersytetu Wrocławskiego. Wieloletnim Prezesem Stowarzyszenia Jeleniogórski Klub Literacki. Jest członkiem Dolnośląskiego Oddziału Związku Literatów Polskich. Od wielu lat jest animatorką wielu wydarzeń kulturalnych (szczególnie literackich) w Jeleniej Górze. Jest inicjatorką międzypokoleniowego spotkania literackiego „Wielkie Wierszowanie w Jeleniej Górze”, które odbywa się już ponad 15 lat. Od lat organizuje „Warsztaty pod Śnieżką” w Karpaczu.
Elżbieta Maria Kotlarska opublikowała cztery autorskie tomiki: ''Sekretne związki. Karkonosze'', Jelenia Góra 2009 (poetycki album z fotografiami artysty fotografika Jana Kotlarskiego), ''Inna wiosna'', Wrocław 2013, ''Ryzyko wiosny'', Wrocław 2016, ''Flirt z haiku'', Wrocław 2016 oraz jeden tomik wspólnie z Mirosławem Jerzym Gontarskim pt. Gemini Art, Wrocław 2018. W tym ostatnim tomiku oboje poeci „rozmawiają wierszami” inspirując się nawzajem swoją dotychczasową twórczością.
Jak pisze Autorka ''Nigdy nie opuszczała mnie świadomość celowości działania. Przeciwnie, długo zwykle zastanawiałam się - i nadal rozmyślam - nad sensem moich aktywności, prac, wypowiedzi, nad ich strategią. Próbuję przewidywać skutki… Podejmuję tym samym częste ryzyko powodzenia lub fiaska. Nic to nadzwyczajnego. Jednak w poezji jest inaczej, tu działa nasz duch, a nie strategie…''


 

Towarzystwo Miłośników Grodna i Wilna zaprasza na projekcję filmu i prelekcję dra Krzysztofa Kunerta pt. "Ossolińczycy - 200 lat historii"

Po pokazie dyskusja o filmie
12 września (czwartek) 2019 roku o godz. 16.00
Wstęp wolny

Plakat [pdf]


"Ossolińczycy - 200 lat historii" (Polska 2018) to dokument o Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich, przedstawiający historię i funkcjonowanie instytutu. Losy zakładu są podzielone na dwa okresy: lwowski i wrocławski.
Czas trwania: 57 minut, Gatunek: Film dokumentalny
Scenariusz i reżyseria: Krzysztof Kunert

Produkcja trwała blisko 3 lata, a zdjęcia były kręcone w 5 krajach: ''Kilkadziesiąt dni zdjęciowych w Polsce, na Ukrainie we Lwowie, w Wiedniu w Austrii, w Szwajcarii. Byliśmy także w Wielkiej Brytanii śledząc losy tych rozgrabionych dzieł sztuki mam na myśli lwowską kolekcję rysunków Albrechta Dürera'' – opowiada w rozmowie z Radiem Wrocław autor scenariusza i reżyser, wrocławski dziennikarz Krzysztof Kunert. Zasadnicza struktura filmu oparta jest na ramach chronologicznych wyznaczonych przez dwa okresy funkcjonowania Zakładu Narodowego im. Ossolińskich: lwowski - od założenia Fundacji im. Ossolińskich w 1817 r. do zakończenia II wojny światowej oraz wrocławski rozpoczynający się po drugiej wojnie i trwający do dziś. Te dwie główne części dzielą się na kilka bardziej szczegółowych, które w filmie zostaną ukazane, przede wszystkim przez historie znaczących dla Zakładu osób. Okres lwowski obejmuje: genezę powstania Ossolineum, wybór Lwowa jako miejsca siedziby, pierwsze lata działalności w zaborze austriackim, budowania własnej pozycji najpierw w świecie kulturalnym i naukowym Lwowa, potem Galicji, a następnie także ponadzaborowym, czas rozkwitu w okresie międzywojennym oraz czas okupacji niemieckiej i sowieckiej. Pomysł powołania Zakładu nie pojawił się nagle. Ossoliński chciał, aby Fundacja przez niego powołana, stała się polską instytucją naukowo-kulturalną o zasięgu narodowym. Fundacja, zgodnie z wolą założyciela, miała składać się ze zbiorów książek, rękopisów, numizmatów i muzealiów i majątków ziemskich przeznaczonych na jej utrzymanie oraz drukarni. Zakład miał także wydawać własne pismo naukowe i opiekować się młodymi uczonymi [...]. Ofiarność i wsparcie polskiego społeczeństwa, które w XIX wieku uznało Ossolineum za instytucję narodową, sprawiły, że w połowie tego wieku Zakład miał ugruntowaną pozycję w życiu kulturalnym i naukowym Lwowa, a w drugiej połowie XIX w. stał się ośrodkiem polskiej kultury i nauki promieniującym na inne zabory. Jego pozycja i oddziaływanie, mimo ciągłych trudności finansowych, wzrosła w okresie międzywojennym. Dzięki zaangażowaniu zespołu oddanych pracowników Ossolineum pod koniec II RP stało się nowoczesną instytucją. Okres II wojny światowej to czas podejmowania prób ratowania zbiorów, a także nieskutecznych działań na rzecz zachowania samego Ossolineum. To wówczas decydują się losy Zakładu jako instytucji, a także jego zasobów i depozytów, w tym kilkunastu grafik Albrechta Dürera oraz autografu "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza. Przedstawione w filmie losy tych ostatnich zasobów stanowią ważny element narracyjny obrazu, spinając klamrą okres lwowski i wrocławski. Okres wrocławski obejmuje: czas podejmowania decyzji o wyborze Wrocławia na nową siedzibę Zakładu, adaptację Ossolineum do nowych warunków w nieznanym mieście, zmienne koleje w okresie PRL w ramach Polskiej Akademii Nauk, aż po czas współczesny, w którym Zakład powoli i systematycznie odbudowywał swoją pozycję w polskiej kulturze.
Dodatkowe informacje: www.grodnowilno.pl/ossolinczycy-200-lat-historii-polska-2018


 

Wydawnictwo Akademia Pióra, Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zapraszają na wieczór autorski dr Hanny Szłapki. Spotkaniu towarzyszy promocja debiutanckiego tomiku wierszy pt. ''Anatomia życia''

9 września (poniedziałek) 2019 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny

Plakat [pdf]

Hanna Szłapka. ''Anatomia życia'' (okładka) [pdf]

Strona Wydawnictwa Akademia Pióra: akademia-oz.pl/?p=1200


Hanna Szłapka jest doktorem nauk humanistycznych o specjalności dydaktyka języków obcych. Jest tłumaczką języka angielskiego. Jej najważniejsze tłumaczenia monograficzne: Martin Kitchen, ''Europa między wojnami'', Wrocław 2007; Julian Young, ''Heidegger, filozofia, nazizm'', Warszawa–Wrocław 2000; Charles Carlton, ''Królewskie faworyty w Anglii'', Wrocław 1992. Pisze wiersze. W roku 2018 wydała debiutancki tom pt. ''Anatomia Życia'', który zredagowała Alina Jagiełłowicz.
Autorka mówi o sobie - Poezja dla mnie to wyrażanie chwilowych odczuć, wyrażanie w słowach najskrytszych myśli. To impuls, aby przekazać drugiej osobie to, co przeżywam, z nadzieją, że ta druga osoba myśli podobnie jak ja.
Wyjątek z posłowia Aliny B. Jagiełłowicz Psychoanalityki Hanny Szłapki: - ''Bez MIŁOŚCI czymże życie JEST? – Umieraniem li tylko i nieuzasadnionym cierpieniem, bezsensowną tułaczką w mrokach bezsensu. Debiutancki tom wierszy Hanny Szłapki Anatomia życia w gruncie rzeczy stanowi wyrażony nie wprost akt oskarżycielski. Strzały paradoksu, nonsensu, absurdu wymierzone zostały przeciwko obowiązującemu w zachodniej kulturze kanonowi miłości i stereotypom obciążającym człowieka dysonansem, wewnętrznym konfliktem, sprzecznością uczuć i namiętności, dyskomfortem rozpaczy, dramatem traumy. Te zaś ostatecznie są stratą cennej energii i witalizmu. Poetka ma świadomość, że MIŁOŚĆ jest nieśmiertelna. Stąpa twardo po Ziemi i takie też są jej wiersze – mimo, iż ocierają się one o górne dumki, że balansują pomiędzy „absurd(h)ankami”. Czytelnikowi zatem, poszukującemu powiernika osobistych miłosnych rozterek, utwory Hanny Szłapki mogą przynieść ulgę. Stanowią bowiem potwierdzenie, że to miłość właśnie, mimo wzlotów i upadków, utrzymuje człowieka przy życiu i wynosi ponad doczesne zrządzenia…''


 


Strona 3 z 34