Reklama
Wystawy w 2018 roku

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na wystawę Juliusza Multarzyńskiego pt. ''Artystka świata Marcella Sembrich-Kochańska (1858-1935)''

Wystawa zorganizowana w ramach jubileuszu 100-lecia odzyskania niepodległości przez Polskę
Wernisaż 9 czerwca (sobota) 2018 roku o godz. 17.00
Prace eksponowane w Galerii Klubu MiL do 3 września (poniedziałek) 2018 roku
od. pon. do piątku w godz. od 10.00 do 18.00
w soboty od 12.00 do 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Katalog [pdf]

W części muzycznej wernisażu:
Paulina Rogóż - sopran
Olga Ksenicz - sopran
Jagoda Januszko - mezzosopran
Joanna Litwin-Fenc - pianistka kameralistka
Anna Gągola - pianistka kameralistka
Tadeusz Pszonka - organizacja koncertu, kierownictwo muzyczne (Towarzystwo Miłośników Muzyki Wokalnej im. Haliny Halskiej-Fijałkowskiej we Wrocławiu)



Marcella Sembrich-Kochańska, obok Marii Curie-Skłodowskiej i Heleny Modrzejewskiej, była najwybitniejszą Polką przełomu XIX i XX wieku. W tym roku mija 160. rocznica jej urodzin. W obchodach 100-lecia odzyskania przez Polskę niepodległości nabiera wreszcie znaczenia postać Ignacego Jana Paderewskiego, współautora naszej niepodległości. W informacjach biograficznych tego wybitnego muzyka i męża stanu przy wzmiankach o wielu artystach, z którymi wiązało go życie, brak wszakże odnotowania długiej i trwałej przyjaźni z Marcellą Sembrich-Kochańską. Byli niemal rówieśnikami [...]. W końcu lat 80. XIX wieku jej nazwisko wymieniano obok nazwiska Paderewskiego w szeregu wybitnych Polaków, którzy przynosili chlubę wymazanej z map Polsce i potwierdzali obecność kultury swego narodu w kulturze świata. Po raz pierwszy spotkali się na koncertach w Warszawie wiosną 1880 roku. [...]. Gwiazdą obu wieczorów była 22-letnia Marcella Sembrich-Kochańska, podówczas solistka Opery w Dreźnie. 20-letni Paderewski – absolwent Warszawskiego Instytutu Muzycznego (1878) i młody pedagog tej uczelni – towarzyszył przy fortepianie skrzypkowi Władysławowi Górskiemu i akompaniował Sembrich w ariach z oper […]. Przez ostatnie lata życia Sembrich Paderewski osiadły w Paso Robles w Kalifornii nie ustawał w korespondencyjnych dowodach pamięci i serdeczności. Dla „kochanej, drogiej Masi” przesyłał pozdrowienia i bileciki, wpisywał w swe wizytówki żartobliwe nutki. W 1933 roku na 75. urodziny śpiewaczki nadszedł do Bolton Landing list: „Najserdeczniejsze życzenia i pozdrowienia dla największej i najszlachetniejszej artystki i przyjaciółki od Paderewskiego”[...]. Marcella Sembrich-Kochańska wielokrotnie występowała we Wrocławiu w Concerthaus i Stadttheater (dzisiejsza Opera Wrocławska) [...]. Oddając hołd tej Wielkiej Artystce prezentowaną wystawą, proszę o chwilę refleksji o sławie i przemijaniu. Dzisiaj już nie ma tamtego świata, nie ma Fototechniki, zostały tylko fotografie. To je oglądamy, wzbudzają one nasze emocje, to dowód ich życia. Posiadają tę moc, że żyją na nich ludzie, którzy odeszli. Nie znają granicy między życiem a śmiercią. Dlaczego? Bo sami ożywiamy świat fotografii naszymi wspomnieniami i wyobraźnią.
Juliusz Multarzyński


Juliusz Multarzyński – artysta fotografi k, dziennikarz, wydawca, menadżer kultury. Absolwent Politechniki Wrocławskiej, studiów podyplomowych na Uniwersytecie Warszawskim i Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Współpracuje z najważniejszymi instytucjami kultury w Polsce m.in. z Teatrem Wielkim - Operą Narodową oraz pozostałymi scenami operowymi w kraju, z Filharmonią Narodową, Narodowym Instytutem Fryderyka Chopina, Instytutem Muzyki i Tańca oraz wieloma festiwalami muzycznymi. Jest autorem wielu indywidualnych wystaw fotograficznych m.in. w Japonii, Luksemburgu, Niemczech, Norwegii, Rosji, Szwajcarii, Stanach Zjednoczonych, Tajwanie oraz najważniejszych ośrodkach muzycznych w Polsce. Autor licznych albumów fotograficznych […]. Należy do Fotoklubu Rzeczypospolitej Polskiej Stowarzyszenie Twórców (FRP) (członek Kapituły), Związku Polskich Artystów Fotografików (ZPAF), Wrocławskiego Towarzystwa Fotograficznego, Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (SDP), Związku Autorów i Kompozytorów Scenicznych (ZAiKS) oraz Międzynarodowej Federacji Sztuki Fotograficznej (FIAP).
Dodatkowe informacje w katalogu [pdf]



 

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na wystawę Marka Rzeźniaka pt. ''Metafizyka pejzażu''

Wernisaż 14 kwietnia (sobota) 2018 roku o godz. 17.00
Prace eksponowane w Galerii Klubu MiL do 4 czerwca (poniedziałek) 2018 roku
od. poniedziałku do piątku w godz. od 10.00 do 18.00
w soboty od 12.00 do 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Katalog [pdf]

W części muzycznej:
Natalia Rzeźniak-Pospieszalska - śpiew
Łukasz Pospieszalski - fortepian
Mikołaj Ferenc - fortepian
Program:
S. Rachmaninow - Suita na dwa fortepiany op. 5 nr 1 cz. 3 "Łzy"
S. Rachmaninow - Suita na dwa fortepiany op. 5 nr. 1 cz. 4 "Dzwony"
M. Pospieszalski - "Katedralności" z pamiętnika powstania warszawskiego(śpiew+fortepiany)
W. Lutosławski - Wariacje na temat Paganiniego na dwa fortepiany



Marek Rzeźniak urodził się w 1944 r. w Zamościu, gdzie ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych. Dyplom Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie uzyskał w pracowni malarstwa prof. Wacława Taranczewskiego w 1969 roku. Jest członkiem ZPAP i Stowarzyszenia Pastelistów Polskich. Uprawia twórczość w dziedzinie malarstwa i rysunku. Autor ponad trzydziestu wystaw indywidualnych i trzykrotny stypendysta Ministerstwa Kultury i Sztuki. Od 1987 związany jest ze wsią Szur koło Krasnobrodu na Roztoczu. Tam powstały cykle obrazów: Strachy Polskie, Strachy Roztocza, Żywioły, Wokół Księżej Góry, Koniec Wielkiej Armii, Ogrody, Katedry. Obrazy inspirowane są krajobrazem Roztocza z zauważeniem rzeczy, miejsc i ludzi. Podróże po Europie w tym wizyty we Wrocławiu zaowocowały cyklem obrazów inspirowanych kościołami gotyckimi. Szczególnym miejscem był Ostrów Tumski. Od 2007 roku we wsi Szur położonej wśród lasów prowadzi wraz z żoną Marią autorską galerię sztuki - Galerię Szur, gdzie przy herbatce z ziół rosnących w ich ogródku wprowadza odwiedzających galerię w arkana sztuki. Jest ojcem Agnieszki Rzeźniak - malarki i ilustratorki, aktorki Natalii Rzeźniak-Pospieszalskiej, programisty i wiolonczelisty - Wawrzyńca Rzeźniaka i dziadkiem Stefanii Pospieszalskiej.


 

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu oraz Towarzystwo Miłośników Haftu we Wrocławiu zapraszają na wystawę palm wileńskich, pisanek, kraszanek oraz haftów z motywami wielkanocnymi

Udostępnienie 24 marca (sobota) 2018 roku o godz. 12.00
Prace eksponowane w Sali koncertowej Klubu MiL do 4 kwietnia (środa) 2018 roku
od poniedziałku do piątku w godz. od 10.00 do 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

Artykuł ''Na powitanie Króla''. Agata Combik. Gość Niedzielny 12/2018 [pdf]


Trzeba powiedzieć o dwóch rodzajach palm - obrzędowych, które robiono tradycyjnie od stuleci, oraz dekoracyjnych, znanych dziś jako „wileńskie”. Te drugie wykonuje się, a właściwie „wije”, od ok. 150 lat, od 2 poł. XIX w. - mówi pani Anna. - Obrzędowe palmy powstawały najczęściej z gałązek wierzbowych lub brzozowych, z wykorzystaniem jałowca, ewentualnie z dodatkiem przylaszczek. Były wtykane za belkę stropową w izbie. Wierzono, że chronią domowników oraz zwierzęta przed chorobami i nieszczęściami. Części palm zakopywano w pierwszą przeoraną bruzdę na wiosnę. Towarzyszyły ludziom do następnej Środy Popielcowej. Wtedy o poranku palmy były palone w dokładnie wysprzątanym piecu. Popiół wsypywano do zabudowań gospodarczych, do uli. Palmy ozdobne, zwane obecnie wileńskimi, są bardziej dekoracyjne. Umieszczano je zwykle w tzw. świętym kącie w chacie - tam, gdzie znajdował się święty obraz, krzyż. Agata Combik
Artykuł ''Z tymotką i drżączką''. Agata Combik. Gość Niedzielny 12/2018


 


Strona 1 z 4