Region Dolny Śląsk NSZZ „Solidarność”, Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu oraz Ośrodek Pamięć i Przyszłość w ramach obchodów 46. rocznicy powstania NSZZ „Solidarność” zapraszają na spotkanie poświęcone książce „Opór” pod redakcją Janusza Laski
Prowadzenie: Anna Kobyłecka, Justyna Kobyłecka i Józef Grzelak
31 sierpnia (poniedziałek) 2026 roku o godz. 12.00
Wstęp wolny. Zapraszamy
Książka Opór to wspomnienia 33 osób związanych z Uniwersytetem Wrocławskim (studentów, naukowców, przyjaciół), które 14 grudnia 1981 roku podjęły wspólny wysiłek walki z komunistycznym systemem i przez cały okres ściśle współdziałały z RKS Dolny Śląsk. Na 400 stronach wspomnień możemy poznać jedną z wielu wrocławskich opozycyjnych grup tamtego czasu oraz jej działania w latach 1981–1989.
Autorzy tekstów:
Barbara Kobyłecka (Banaś), Zbigniew Kobyłecki, Ryszard Cymerman, Danuta Kamecka, Wiesława Pigoń (Misiewicz), Zygmunt Fitowski, Wojciech Kończal, Krzysztof Urbański, Elżbieta Gorayska-Mytych, Dariusz Sikorski, Ryszard Wilczyński, Andrzej Solecki, Bogusław Musioł, Janusz Grzelak, Marek Pietrusiak, Wojciech Prusak, Andrzej Berdychowski, Joanis Platis, Grzegorz Demków, Dariusz Przybytek, Piotr Adamski, Jacek Bogdański, Grzegorz Krumpolc, Andrzej Pestkowski, Joanna Labak (Korzonek), Tomasz Bolanowski, Izabella Genowefa Młynarczyk, Ryszard Czarnecki, Arkadiusz Banach, Tadeusz Krupiński, Przemysław Demków, Janusz Laska.
Pomysł i koordynacja projektu: Janusz Grzelak i Janusz Laska
Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na premierę książki poetyckiej Gabriela Leonarda Kamińskiego pt. „Cała Ty”
Prowadzenie: Waldemar Okoń
Recytacje: Stanisław Melski
W części muzycznej: Krzysztof Nieborak – gitara
6 lipca (poniedziałek) 2026 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy Spotkanie transmitowane online
Gabriel Leonard Kamiński (ur. 1957) – poeta, prozaik. Od 1958 roku mieszka we Wrocławiu. Absolwent Instytutu Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1990 roku członek Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, w tym kolejną kadencję jako Członek Zarządu Oddziału Wrocławskiego. Debiutował blokiem wierszy w Konfrontacjach Literackich w Socjalistycznym Związku Studentów Polskich (1970). Publikował m.in. w „Integracjach”, „Nurcie”, „Sigmie”, „Odrze”, „Morzu i Ziemi”, „Słowie Polskim”, „Wiadomościach”, „Gazecie Wrocławskiej”, „Gazecie Codziennej”, „Pomostach”, „Kalendarzu Wrocławskim”, „Kartonie”, „Metaforze” oraz antologiach: Poezja Lauru Arki, Literatur und Kritik, Kiedy ty mówisz Odra, antologii poezji miłosnej Mrok i światło, Vom Lauf der flusse Hubert Globisch. Jest laureatem wielu ogólnopolskich konkursów poetyckich m.in. Warszawskiej Jesieni Poetyckiej, Czerwonej Róży, Jaszczurowego Lauru, konkursu im. H. Cegielskiego, Milowego Słupa, Oleśnickiego Maja, II i III ogólnopolskim konkursie Jednego Wiersza „Kiedy Ty mówisz Odra” zorganizowanym pod patronatem Klubu Muzyki i Literatury. Autor książek poetyckich, w tym m.in. Opis rzeczy szczególnie martwych, Nie ma między nami różnicy, Ulica Przodowników Pracy, Déja vu, Wratislavia cum figuris, Roth – Nowy Testament, Pejzaże, Wratislavia cum figuris (wyd. II, płyta DVD), Roth. Nowy Testament (wyd. II, zmienione), Pan Swen albo wrocławska Abrakadabra, Watislavia cum figuris II, Mój rok 1968, Ballada o domu i innych rzeczach śmiertelnych, Jestem, ocalałem, Listy do Van Gogha, Wilno odnalezione, Kiedy śpiewał Cohen, Epitafia, Nieme kino, Wiersze zebrane, Hommage a Witkacy. Stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego za 2006, 2021 i 2022 rok. W 2019 odznaczony przez Towarzystwo Miłośników Wrocławia złotą odznaką, a w 2021 roku Medalem Zasłużony dla Wrocławia „Merito de Wratislavia”.
Waldemar Okoń – pisarz, poeta, historyk sztuki, krytyk artystyczny, kurator wystaw sztuki współczesnej, profesor nauk humanistycznych specjalizujący się w historii sztuki XIX i XX wieku. Opublikował m.in. zbiory studiów poświęconych tej epoce w książkach: Sztuka i narracja (1988), Alegorie narodowe (1992), Sztuki siostrzane (1992), Wtajemniczenia (1996), Stygnąca planeta (2002). Przeszłość przyszłości (2005), monografie Jan Matejko i Stanisław Wyspiański (1998) oraz Kresy w malarstwie polskim (2006). Wydał również szereg tomów poezji i prozy poetyckiej – ostatnio polsko-francuski Jeszcze jeden tom wierszy (2021), książki prozatorskie Max z drugiej strony ulicy (2015), Jestem jak echo. Rok 1983 (2017), „Dniewnik” czyli kronika niezapowiadanych śmierci – część pierwsza: lata 2016-2019 (2021) oraz baśń dla dzieci i dorosłych Michaś i Księżyc (2019), Twórca koncepcji i redaktor naczelny wychodzącego od roku 2006 kwartalnika Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego „Quart”. Obecny Prezes wrocławskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i redaktor naczelny kwartalnika „Format Literacki”.
Stanisław Melski – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser. Absolwent Studium Aktorskiego przy Teatrze Polskim we Wrocławiu. Związany z Teatrem Polskim we Wrocławiu od 1 września 1981 roku. W marcu 2008 roku na podstawie przedstawienia Tango Sławomira Mrożka złożył egzamin reżyserski w Warszawie i uzyskał tytuł reżysera teatralnego. Od roku 1990 do 2017 z żoną Grażyną prowadził Teatr Dziesiątka w X LO we Wrocławiu, w którym wyreżyserował 75 spektakli. Autor pięciu tomików poezji: Wiązanki i wieńce, Uciekaj z miasta, Pyłki, płatki, kolce, Stasiu, proszę kup..., Pater Noster qui es (wydanie I 2025, wydanie II 2026).
Krzysztof Nieborak – gitarzysta klasyczny, kompozytor, nauczyciel, organizator i publicysta muzyczny, juror konkursów muzycznych. Absolwent Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Występował w radiu i telewizji polskiej oraz na Kubie, jego nagrania prezentowało także radio BBC. Nagrał kilkanaście płyt solo oraz z innymi muzykami i poetami. Prowadził kwartalnik „Gitara – Historia. Aktualności”. Współpracuje z czasopismem „Sześć Strun Świata” od początku jego powstania.
Transmisja z wydarzenia:
Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu, Stowarzyszenie Pisarzy Polskich Oddział we Wrocławiu oraz Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu zapraszają na spotkanie prezentujące 19 i 20 numer kwartalnika artystyczno-literackiego „Format Literacki” pod redakcją Waldemara Okonia
1 lipca (środa) 2026 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy
„Format Literacki” to niezależny kwartalnik artystyczno-literacki wydawany przez Stowarzyszenie Pisarzy Polskich Oddział we Wrocławiu we współpracy z Klubem Muzyki i Literatury oraz Ośrodkiem Kultury i Sztuki. Na poświęcony tematowi Ekfrazy podwójny numer „Formatu Literackiego” złożyły się wiersze: Jarosława Barańczaka, Grzegorza Bazylaka, Macieja Bieszczada, Izabelli Degen, Szymona Florczyka, Marka Garbali, Roberta Gawłowskiego, Hatifa Janabiego, Wojciecha Kassa, Pawła Kuligowskiego, Zdzisława Lipińskiego, Adama Lizakowskiego, Antoniego Matuszkiewicza, Bogusława Michnika, Anny Marii Mickiewicz, Aleksandra Najdy, Waldemara Okonia, Rogera Piaskowskiego, Marka Rapnickiego, Andrzeja Saja, Czesława Sobkowiaka, Janusza Stycznia, Marka Śniecińskiego, Jarosława Trześniewskiego-Kwietnia i Jakuba Żmidzińskiego; proza: Stanisława Karolewskiego, Jarosława Petrowicza, Krzysztofa Rudowskiego; eseje, szkice i recenzje: Urszuli M. Benki, Moniki Braun, Kamila Bryki, Janusza Drzewuckiego, Marii Jolanty Fraszewskiej, Roberta Gawłowskiego, Anety Grodeckiej, Bogusława Jasińskiego, Bogusława Klimsy, Wojciecha Korycińskiego, Janusza Krupińskiego, Krzysztofa Kuczkowskiego, Waldemara Okonia, Marka Rapnickiego, Roberta Rudiaka, Bartosza Sadlińskiego, Andrzeja Saja, Cezarego Wąsa; a także prace plastyczne: Ewy Andrzejewskiej, Beaty Chłopeniuk, Niny Hobgarskiej, Bogdana Konopki, Andrzeja J. Lecha, Janusza Leśniaka, Tomasz Mielecha i Wojciecha Zawadzkiego.
Pismo powstaje dzięki wsparciu finansowemu Wydziału Kultury Urzędu Miejskiego Wrocławia i Budżetu Województwa Dolnośląskiego.
Patronat: Urząd Miasta Wrocławia, Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, Instytut Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego
Ze wstępu Waldemara Okonia:
„Słynna norwidowska formuła, aby »odpowiednie dać rzeczy słowo«, zyskuje w najnowszym, podwójnym numerze „Formatu Literackiego” nowy wyraz, bez względu na nadal istniejące wątpliwości, czy możliwa jest transformacja tego, co materialne, stałe i osadzone w przestrzeni, w to, co jest iluzoryczne i oparte na zapisie brzmień słownych, oraz czy poetycki wynik tej przemiany nie jest li tylko notacją ulotnego, znikającego wraz z chwilą naszym w niej istnieniem wrażenia, owym szekspirowskim »powietrznym nic«, jedynie w niewielkim stopniu realnie obecnym w przywoływanym dziele malarskim, rzeźbiarskim lub architektonicznym”.