Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na wystawę fotograficzną Ryszarda Sławczyńskiego pt. ''Mereczowszczyzna na Kresach – miejsce urodzenia Tadeusza Kościuszki''

Udostępnienie 19 stycznia (czwartek) 2017 roku
Prace eksponowane w Galerii Klubu MiL do 28 lutego (wtorek) 2017 roku
od. poniedz. do piątku w godz. od 10.00 do 18.00
w soboty od 12.00 do 18.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej ustanowił rok 2017 rokiem rzeki Wisły, Josepha Conrada-Korzeniowskiego, Józefa Piłsudskiego, Adama Chmielowskiego, Honorata Koźmińskiego oraz Tadeusza Kościuszki. W przyjętej uchwale czytamy: ''Tadeusz Kościuszko zajmuje szczególne miejsce w panteonie narodowych bohaterów. Jest symbolem wolności i wzorem patrioty nie tylko dla obywateli Rzeczypospolitej Polskiej. Uosabiał najlepsze wartości: tolerancję i równość; Thomas Jefferson, jeden z autorów amerykańskiej Deklaracji Niepodległości, nazwał Tadeusza Kościuszkę najprawdziwszym synem wolności, oddając mu hołd w związku z jego działalnością w Stanach Zjednoczonych Ameryki.''

Plakat [pdf]

Katalog [pdf]

Artykuł – Gość Niedzielny. 15 stycznia 2017 r. Nr. 2 s. VIII [pdf]

Zapowiedź wystawy na stronie Gościa Niedzielnego

Tadeusz Kościuszko urodził się 4 lutego 1746 r. W wieku dziewiętnastu lat wstąpił do Korpusu Kadetów Szkoły Rycerskiej w Warszawie, którą ukończył w stopniu kapitana. W 1769 r. wyjechał do Francji. Pięcioletni pobyt Kościuszki w Paryżu, w przededniu rewolucji wywarł poważny wpływ na jego przekonania polityczne i społeczne. Od 1776 r. przebywał w Ameryce. Ważną rolę odegrał w zwycięskiej bitwie pod Sartogą w 1777 r. gdzie był odpowiedzialny za budowę amerykańskich fortyfikacji polowych. Powierzono mu również budowę silnej twierdzy West Point nad rzeką Hudson.
W 1784 wrócił do Polski i otrzymał nominację na generała majora wojsk koronnych. Obradujący w latach 1788-1792 Sejm Wielki podjął dzieło naprawy Rzeczypospolitej. W 1792 r. ogłoszony został zdradziecki akt Konfederacji Targowickiej, wymierzony przeciwko obozowi reform. 18 maja wojska rosyjskie wspierające targowiczan wkroczyły na terytorium Rzeczypospolitej, rozpoczęła się wojna polsko-rosyjska. Kościuszko odznaczył się w bitwie pod Zieleńcami, Włodzimierzem i pod Dubienką. Kiedy Stanisław August podjął decyzję o zakończeniu działań zbrojnych, na znak protestu Kościuszko poddał się do dymisji i wyjechał z kraju.
W czerwcu 1793 r. opracował koncepcję organizacji powstania narodowego. 24 marca 1794 r. na rynku krakowskim złożył Narodowi uroczystą przysięgę i objął przywództwo Insurekcji jako Najwyższy Naczelnik Siły Zbrojnej Narodowej. W czasie powstania zreformował armię polską, utworzył jednostki kosynierów oraz pierwsze oddziały strzelców celnych. W bitwie pod Maciejowicami ranny dostał się do niewoli rosyjskiej i został uwięziony w Petersburgu. Insurekcja Kościuszkowska zakończyła się 16 listopada 1794 r. W 1796 r.car Paweł Romanow uwolnił Kościuszkę po złożeniu przysięgi wiernopoddańczej, co było ceną za uwolnienie z rosyjskich więzień 20 000 Polaków.
Naczelnik Tadeusz Kościuszko zmarł 15 pażdziernika 1817 r. w Solurze i pochowany został na Wawelu.

Mereczowszczyzna - tajemniczo, ale nie obco brzmiąca nazwa - to dawna wieś i folwark położona na Polesiu, trochę ponad 140 kilometrów na wschód od Brześcia - jadąc przez Kobryń, Iwacewicze w kierunku Baranowicz. Dzisiaj to terytorium Białorusi. Z lekcji historii pamiętamy o kopcu Kościuszki w Krakowie, że serce Naczelnika znajduje się na Zamku Królewskim w Warszawie, wiemy też i o tym, że najwyższy szczyt Australii nosi jego imię, ale już nie każdy wie, że urodził się, jak wielu innych wybitnych Polaków na Kresach, że to tam, zanim trafił do Szkoły Rycerskiej w Warszawie, pobierał wraz ze starszym bratem pierwsze nauki w Kolegium Pijarów w Lubieszowie na Wołyniu. Na Kresach przez długie, długie lata - począwszy od początku XVI wieku, kiedy to król Polski Zygmunt I Stary nadał swojemu dworzaninowi Konstantemu, zwanemu Kostiuszko, dobra w Siechnowiczach na Polesiu – znajdowało się rodowe gniazdo Kościuszków. Teren jest tu nizinny, porośnięty rozłogami i starymi lasami sosnowymi, a na łąkach wypasają się krowy, nad którymi dostojnie krążą białe bociany. Ale Polesie to przede wszystkim kraina jezior, bagien, torfowisk i sieć dziko płynących rzek na czele z największą – Prypecią.