Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na koncert pt. „Uniwersum Fletu Poprzecznego”
Wystąpią studenci Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu klas fletu dr Ewy Mizerskiej oraz mgr Marka Szymańskiego
1 czerwca (poniedziałek) 2026 roku o godz. 14.00
Wstęp wolny. Zapraszamy
Plakat [pdf]
Program [pdf]
Wystąpią:
Agnieszka Zemlik
Kinga Czyrnek
Oliwia Szulc
Karolina Słowik
Julianna Buczek
Wiktoria Mrowiec
Marcel Podgórski
Akompaniament:
mgr Alicja Maryńczuk-Śliwińska
dr Monika Kruk
Strona Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu: amuz.wroc.pl |
|
Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na recital fortepianowy Borisa Levantovitcha
30 maja (sobota) 2026 roku o godz. 16.00
Wstęp wolny. Zapraszamy
Plakat [pdf]
Program [pdf]
Boris Levantovitch urodził się w Niżnym Tagile na Uralu. Już w wieku 11 lat zagrał swój pierwszy koncert solowy. W wieku 14 lat wystąpił jako solista z orkiestrą swojego miasta rodzinnego (m.in. Wariacje na temat Rjabinina), a rok później dał liczne koncerty z Państwową Orkiestrą Symfoniczną w Swierdłowsku (m.in. S. Rachmaninow: Koncert fortepianowy c-moll nr 2). Dalszą edukację muzyczną odbył w Konserwatorium im. P. Czajkowskiego w Moskwie w klasie prof. V. Merschanowa, którą zakończył egzaminem państwowym jako pianista koncertowy i wykładowca akademicki w zakresie fortepianu. W czasie studiów wielokrotnie dawał cieszące się dużym uznaniem koncerty solowe. Z Państwową Orkiestrą Symfoniczną w Swierdłowsku wykonał m.in. F. Liszt: Koncert fortepianowy Es-dur nr 1 oraz S. Rachmaninow: Koncert fortepianowy d-moll nr 3. W ciągu ponad 40 lat działalności koncertowej występował jako solista i kameralista we wszystkich republikach byłego ZSRR. Jego repertuar obejmuje wiele koncertów na fortepian z orkiestrą, niezliczone recitale oraz szerokie spektrum utworów, od baroku po kompozytorów współczesnych. Od 1991 roku Boris Levantovitch mieszka we Frankfurcie nad Menem i od tego czasu występuje w Niemczech, Bułgarii, Austrii, Francji, Hiszpanii i Rosji jako pianista koncertowy i kameralista. Na szczególną uwagę zasługują tutaj festiwale w Colmarze i na Majorce. Od 1994 roku pełni funkcję dyrektora artystycznego koncertów w Muzeum Ikon miasta Frankfurtu nad Menem.
Fragmenty recenzji: „Jest wielką osobowością artystyczną, wykazującą się mistrzostwem technicznym i brzmieniowym oraz niezwykle delikatnym, a jednocześnie potężnym uderzeniem klawiszy”. „Czasami sprawia wrażenie całej orkiestry i sięga granic pianissima”.
|
Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na prezentacje legend w wykonaniu uczniów klas II i III wrocławskich szkół podstawowych pt. „We Wrocławiu nad rzeką Odrą...”
29 maja (piątek) 2026 roku o godz. 15.00
Wstęp wolny. Zapraszamy
Plakat [pdf]
Wydarzenie podsumowujące konkursy „Wrocławskie Krasnale” i „Viadrus – bóg Odry”.
Wrocławskie Krasnale – rzeźby stojące w różnych częściach Wrocławia. Ich historia rozpoczyna się w latach 80., kiedy to mieszkańcy Wrocławia postanowili w pokojowy sposób zamanifestować swoje poglądy poprzez graffiti przedstawiające krasnale. Ruch przybrał nazwę Pomarańczowej Alternatywy, podczas której uczestnicy nosili pomarańczowe szpiczaste czapki. W czasie tych wydarzeń w nocy z 30 na 31 sierpnia 1982 roku na transformatorze w dzielnicy Sępolno, a także na jednym z budynków na Biskupinie powstały dwa krasnale, autorstwa Waldemara „Majora” Fydrycha. Od tego czasu krasnal w pomarańczowej czapce stał się symbolem wrocławskich protestów i walki z ustrojem komunistycznym. Upamiętnieniem Pomarańczowej Alternatywy stał się, odsłonięty w 2001 roku, pomnik z brązu – Papa Krasnal. Dziś we Wrocławiu znajduje się ponad 600 rzeźb krasnali i stanowią atrakcję turystyczną miasta.
Viadrus – bóg Odry. Jego wizerunek jest wzorowany na starożytnych wyobrażeniach bóstw, które władały Nilem, Eufratem czy Tybrem. Zazwyczaj przedstawiany jako mężczyzna ułożony wśród nadrzecznej roślinności, w postawie półleżącej, wspierający łokieć na naczyniu, z którego wylewa się woda. Ma długą brodę, a jego bujna fryzura symbolizuje szuwary. Zazwyczaj towarzyszą mu atrybuty w postaci: wiosła (odwołanie do żeglowności rzeki) i rogu obfitości (dostatek) – w końcu dobrobyt krain leżących nad rzekami i w ich dorzeczach zawdzięczano stanowi wody w jej nurtach.
|
|
|
|
|
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 następna > ostatnia >>
|
|
Strona 7 z 40 |