Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu zaprasza na premierę książki poetyckiej Andrzeja Saja pt. „Róża pamięci”Prowadzenie: Krzysztof Rudowski
Andrzej Saj, „Róża” (okładka) [pdf]
Książka wydana została przez Oficynę Wydawniczą „Akwedukt” Klubu Muzyki i Literatury we Wrocławiu.
„Róża jest jednym z najpopularniejszych symboli piękna, miłości, uczuć… i tym podobnych symptomów wyrażających nasze życie. Jest więc ona zdecydowanie literacko spopularyzowana, a tym samym dość zbanalizowana jako przedmiot opisów. Bowiem wielu poetów odnosiło się (i odnosi) w swych tekstach do jej formy i znaczenia w kulturze. Tak więc podjęcie tego tematu przeze mnie wiąże się z pewną odwagą, ale i ryzykiem powtórzeń lub oczywistych nawiązań do utworów sławnych autorów. Przyznam, że miałem i mam nadal sporo tu wątpliwości… Ale przez wiele lat (od ok. 2016 do 2025 roku) często wracałem do tego motywu poetyckiej refleksji o róży, o jej sensach i symbolach, co było niegdyś dla mnie niejako kluczem do czarownego świata wierszy Rainera Marii Rilkego (stąd to motto), a także do poezji wielu innych autorów. Być może grzeszę nadmierną śmiałością, wpisując się w ten ciąg poetyckich wynurzeń o długiej historii dokonań. Wiem, że róża „zakwitała” już w tekstach m.in. Herodota, Homera i Wergiliusza, pojawiła się w biblijnej Pieśni nad pieśniami, u Safony, aż po twórczość Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego, Seweryna Goszczyńskiego, i wreszcie – Bolesława Leśmiana oraz wielu współczesnych autorów. […]”. Fragment Posłowia Andrzeja Saja 
Andrzej Saj po ukończeniu Liceum Ogólnokształcącego w Głogowie wyjeżdża na stale do Wrocławia, gdzie studiuje na Politechnice Wrocławskiej. Od 1969 roku podejmuje pracę w Instytucie Organizacji i Zarządzania, prowadząc dla studentów uczelni zajęcia m.in. z teorii innowacji i z tej tematyki broni w 1977 roku doktorat. Od 1981 roku, łącząc zainteresowania związkami sztuki z techniką, wykłada dla studentów PWSSP historię wzornictwa i architektury wnętrz. W 1983 roku otrzymał stypendium DAAD (Uniwersytet w Stuttgardzie i Darmstadt). Od czasów studiów związany był także z dziennikarstwem studenckim. W tym czasie zajmował się także twórczością poetycką, wydając w 1977 roku swój debiutancki tom wierszy Inny przechodzący. Od lat 70. zajmuje się krytyką fotografii i sztuki, współpracując z galerią „Foto – Medium – Art”. Od tego czasu publikuje liczne recenzje i omówienia twórczości artystycznej m.in. w „Projekcie”, „Odrze”, „Sztuce”. W 1990 roku zakłada, w ramach PWSSP, pismo artystyczne „Format”, którym kieruje do 2021 roku. W tym okresie publikuje liczne artykuły naukowe i popularyzacyjne w czasopismach „Format”, „Dyskurs”, „Sztuka i dokumentacja” i w wydawnictwach okolicznościowych (katalogi) oraz zwartych m.in. w monografiach – Szkice z pamięci, Wrocław sztuki czy Dolny Śląsk w tworzeniu. Publikuje także kolejne książki poetyckie: Gest Orfeusza, Oprawa światła, Stare zwyczaje, młode nawyki. Jest inicjatorem powołania kwartalnika „Format literacki”, w ramach którego publikuje wiersze i eseje. 
Krzysztof Rudowski – prozaik, poeta, dramaturg; w wolnych chwilach muzyk jazzowy. Zadebiutował w roku 2000 powieścią Stopy Pana Boga – metafizyczny przewodnik po Tatrach, która doczekała się już dwóch wydań. Opublikował godną pierwowzoru kontynuację Rękopisu znalezionego w Saragossie, cykl fabularnych baśni (Czarownica), powieść drogi Powrót oraz sagę Konstelacje – oryginalną w formie epopeję obejmującą ostatnie sto lat naszego regionu Europy. Ma na swoim koncie zbiór opowiadań i nowel oraz pierwszy w historii literatury dramat internetowy; jest również autorem poetyckiego Apokryfu według Ewangelii św. Mateusza. Od trzech lat redaguje wydawany we współpracy z Klubem Muzyki i Literatury kwartalnik „Format Literacki”. 
Bogdan Koca – polski aktor, reżyser i pisarz. Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. W latach 1994–1997 pełnił funkcję dziekana Wydziału Teatru i Dramatu na Uniwersytecie Nepean, w Sydney. Odegrał wiele ról w Teatrze Polskim we Wrocławiu m.in. Henryka w Ślubie W. Gombrowicza; Laertesa w Tragicznej historii Hamleta, księcia Danii według W. Shakespeare'a; Leonarda i Wariata w Nie-Boskiej komedii Z. Krasińskiego; Mariana Leszczuka w Opętanych W. Gombrowicza. Wcielił się także w postacie w wielu filmach m.in. w Mareckiego w Zmorach, Lutka w Białej gorączce czy Druha wychowawcę w Dreszczach, Waycheka w Ghosts...Of the Civil Dead; Pavela w The Leaving of Liverpool; Psychologa w The Custodian; Ojca w Świnkach i Julka w Kobiecie na dachu. Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień w tym: nagrody za rolę Henryka w Ślubie W. Gombrowicza podczas Wrocławskiego Festiwalu Sztuk Współczesnych; nagrody za całokształt twórczości teatralnej przyznaną przez Sydney Critics Circle. 
Łukasz Pliński – pasjonat instrumentów klawiszowych i kompozytor. Tworzy autorską, kameralną muzykę o zróżnicowanym charakterze – od nostalgicznej i refleksyjnej po bardziej ekspresywną i dynamiczną. Jego twórczość często wyrasta z osobistych doświadczeń i wewnętrznego zmagania, które przekłada na dźwięk. 
Transmisja z wydarzenia:
|
Spotkanie transmitowane online