Klub Muzyki i Literatury wraz z Oficyną Wydawniczą Akwedukt działającą przy Klubie MiL zapraszają na spotkanie z Gabrielem Leonardem Kamińskim związane z prezentacją najnowszej książki poetyckiej pt. "Wilno odnalezione"

24 stycznia (czwartek) 2019 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny

Plakat [pdf]

Gabriel Leonard Kamiński. ''Wilno odnalezione'' (okładka) [pdf]

Książka ukazała się nakładem wydawnictwa ''Akwedukt''

Prowadzenie spotkania prof. Waldemar Okoń

Gabriel Leonard Kamiński (1957), absolwent IV Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu i Instytutu Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1987 roku rozpoczął pracę we wrocławskim Domu Książki. Kierownik księgarni Wydawnictwa Dolnośląskiego im. H. Worcella (1989-1990). W latach 1991-2000 prowadził kolejne księgarnie, hurtownie i wydawnictwo Arhat. O 2001 roku dziennikarz i recenzent w Portalu Księgarskim, obecnie w Fundacji Libroskop. Od 1990 roku należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Laureat wielu ogólnopolskich konkursów poetyckich. Autor piętnastu książek, m.in.: „Opis rzeczy szczególnie martwych” (OTO Kalambur, 1981), „Nie ma między nami różnicy” (ZLP, 1983), „Ulica Przodowników Pracy” (MAW 1988), „Deja vu” (Arhat, 1999), „Wratislavia cum fi guris” (Atut, 2002), „Roth. Nowy Testament” (SPP, 2006), „Pejzaże” (MaMiko/Atut, 2010), „Wratislavia cum fi guris I” (zapis na DVD, 2011), wznowienie „Roth. Nowy Testament” (Sorus, 2012). W 2013 roku w wydawnictwie Forma opublikował zbiór opowiadań „Pan Swen albo Wrocławska Abrakadabra”, następnie „Mój rok 1968” (Atut, 2013) i „Wratislavia cum fi guris II” (Atut, 2013). W 2016 roku w wydawnictwie Anagram „Balladę o domu i innych rzeczach śmiertelnych”, oraz prozę poetycką „Jestem, ocalałem” (Atut, 2016). Rok 2017 zamknął publikacją pn. „Listy do Van Gogha” (Akwedukt).

Prof. Waldemar Okoń. Urodził się w 1953 we Wrocławiu. W 1972 ukończył IX Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego we Wrocławiu. W latach 1972-1980 studiował na Uniwersytecie Wrocławskim najpierw filologię polską, a następnie historię sztuki, kończąc studia z wyróżnieniem. Już w 1979 rozpoczął pracę naukową na uczelni, najpierw jako asystent-stażysta w Katedrze, a następnie adiunkt w Instytucie Historii Sztuki. Stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie historii sztuki otrzymał w 1988 w Instytucie Historii Sztuki Polskiej Polskiej Akademii Nauk na podstawie rozprawy pt.: ''Malarstwo a literatura w Polsce (1850–1890)'', napisanej pod kierunkiem prof. Wiesława Juszczaka. Następnie w 2002 otrzymał tytuł doktora habilitowanego na podstawie pracy: ''Stygnąca planeta. Polska krytyka artystyczna wobec malarstwa historycznego i historii''. W 2004 otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego. W latach 1996–1999 był zastępcą dyrektora Instytutu Historii Sztuki ds. ogólnych, będąc jednocześnie w latach 1996–2005 kierownikiem studiów wieczorowych. Od 2005 do 2012 roku piastował funkcję dyrektora Instytutu Historii Sztuki. W marcu 2009 otrzymał stopień naukowy profesora zwyczajnego. Obecnie kierownik Zakładu Historii Sztuki Nowoczesnej Uniwersytetu Wrocławskiego. Jest autorem 9 książek z zakresu historii sztuki i blisko 40 rozpraw i artykułów. Publikacje te dotyczą głównie polskiej i europejskiej historii sztuki XIX i XX w. oraz sztuki nowoczesnej. Zajmuje się także twórczością literacką - opublikował 7 książek. Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich od 1996. Obecnie pełni funkcję wiceprezesa wrocławskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.