Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu, Towarzystwo Przyjaciół Grodna i Wilna zapraszają na prezentację książki Piotra Lamprechta pt. ''Światło przy granicy"

Słowo wstępne Ryszard Sławczyński
Prowadzenie spotkania Stanisław Srokowski
14 października (czwartek) 2021 roku o godz. 16.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Spotkanie transmitowane online

Plakat [pdf]

Piotr Lamprecht. ''Światło przy granicy'' (okładka) [pdf]

Wstęp. Stanisław Srokowski, "Światło pamięci rozjaśnia prawdę" [pdf]

Wydarzenie na stronie Towarzystwa Przyjaciół Grodna i Wilna

Audycja Marzeny Florkowskiej „Światło przy granicy i Fabryka papieru”, Radio Kraków, 12.11.2021.

Książka P. Lamprechta pt. ''Światło przy granicy'' wydana została przez Akwedukt – Oficynę Wydawniczą Klubu Muzyki i Literatury we Wrocławiu: www.klubmil.pl/wydawnictwo-akwedukt/3254-lamprecht-piotr-swiatlo-przy-granicy
Jedną z najgłębszych potrzeb ludzkiego umysłu jest potrzeba prawdy. Nasze życie nabiera sensu dopiero wtedy, kiedy objawia się ona w pełnym blasku. Prawda miłości, wiary, szczęścia... Główną drogą, która prowadzi do prawdy, jest pamięć. Kiedy ją tracimy, tracimy wszystko, świat zamienia się w wielki chaos, a wszelkie zasady i normy przestają mieć znaczenie. O pamięci pisali wielcy filozofowie, artyści, politycy, uczeni, uznając ją za kamień węgielny w poznawaniu rzeczywistości. Dante Alighieri powiadał: „Dobrze ten schował, kto schował w pamięci”.
Stanisław Srokowski

Piotr Lamprecht, ur. 1983 we Wrocławiu – augustianin, poeta, duszpasterz. Sekretarz Polskiej Prowincji Zakonu Świętego Augustyna, wikariusz w parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Krakowie. Członek krakowskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Fascynuje się awangardą (Przyboś, Brzękowski), inspiracje dla swojej twórczości czerpie głównie z lingwistycznej poezji Tymoteusza Karpowicza. Na kształtowanie się jego osobowości artystycznej wpłynęli również Witold Beliński i Stanisław Srokowski. Dotychczas wydał dwie książki poetyckie „Dyspensa” (2008) i „Ewangelia gruzu” (2015). O sobie pisze: „Jestem augustianinem, poetą, grzybiarzem. W Zakonie pełnię różne funkcje i urzędy w zależności od potrzeb Kościoła (niektóre bardzo poważnie brzmią). Poetą byłem najpierw. Ponoć żeby przekaz Dobrej Nowiny był wiarygodny, muszę być świadkiem dojrzewania dobrego poety. Dlatego staram się dbać o dyscyplinę języka, chodząc blisko granicy, za którą już się chyba tylko milczy. Natchnienia najczęściej szukam w lesie, więc po spacerach po Kazimierzu w Krakowie i wpatrywaniu się jeżdżę na grzyby, czosnek niedźwiedzi i jeżyny szukać światła, posiadając wiarę w to, że co przeżyte, nie przestanie świecić. Staram się dbać o wiarę karmiącą się zachwytem”.

Stanisław Srokowski – prozaik, poeta, dramaturg, publicysta. Urodził się na Kresach. Rozgłos przyniosły mu książki obrazujące straszliwe ukraińskie ludobójstwo dokonane w latach 1939-1947 na Polakach. Powieści „Duchy dzieciństwa”, „Repatrianci”(blokowani przez ambasadora sowieckiego Aristowa), „Ukraiński kochanek” (wyróżniony w plebiscycie Polskiego Radia jako jeden z najważniejszych utworów 25-lecia RP), „Zdrada”, „Ślepcy idą do nieba” oraz dwa zbiory opowiadań „Nienawiść” i „Strach”, stały się wiarygodnym świadectwem tragicznych doświadczeń polskiego narodu. Na podstawie „Nienawiści” Wojciech Smarzowski nakręcił słynny już film „Wołyń”. Trylogia współczesna „Barbarzyńcy u bram”, „Spisek barbarzyńców” i „Barbarzyńcy w salonie” pokazuje kolonizację polskich umysłów przez ideologię marksizmu kulturowego. Wiersze Srokowskiego wraz z twórczością Tymoteusza Karpowicza otwierały nowy awangardowy nurt w polskiej poezji drugiej połowy XX w., zwany nurtem lingwistycznym. Obecnie pracuje autor nad księgą obrazującą haniebne ukraińskie zbrodnie dokonane w Hucie Pieniackiej.