Towarzystwo Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich, spotkanie

27 kwietnia (czwartek) 2023 roku o godz. 16.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Plakat [pdf]

W programie projekcja filmu
4 LIPCA O ŚWICIE WE LWOWIE
Reżyseria: Marian Bekajło
Scenariusz: Marian Bekajło, Jerzy Janicki

Film opowiada o zamordowaniu wybitnych polskich uczonych, profesorów uczelni lwowskich. 4 lipca 1941 r., na Wzgórzach Wuleckich we Lwowie, Niemcy (specjalny oddział Einsatzkommando) rozstrzelali ponad dwudziestu profesorów, a także członków ich rodzin oraz osoby, które przebywały z nimi w chwili aresztowania. Od niemieckich kul zginęło wówczas ok. 40 osób, wśród nich m.in. profesorowie: Antoni Cieszyński, Władysław Dobrzaniecki, Jan Grek, Jerzy Grzędzielski, Edward Hamerski, Henryk Hilarowicz, Włodzimierz Krukowski, Roman Longchamps de Berier, Antoni Łomnicki, Witold Nowicki, Tadeusz Ostrowski, Stanisław Piłat, Stanisław Progulski, Roman Rencki, Włodzimierz Sieradzki, Adam Sołowij, Włodzimierz Stożek, Kazimierz Vetulani, Kasper Weigel, Roman Witkiewicz, a także Tadeusz Boy-Żeleński. Niemcy nie poprzestali na zbrodni dokonanej 4 lipca. Prawdopodobnie następnego dnia zamordowali doc. Stanisława Mączewskiego. Kilka dni później ujęli i rozstrzelali pracowników naukowych Akademii Handlu Zagranicznego Henryka Korowicza i Stanisława Ruziewicza. Kolejną ofiarą był b. premier II Rzeczypospolitej Kazimierz Bartel profesor Politechniki Lwowskiej, którego rozstrzelano 26 lipca. Zamordowani Polacy nie doczekali się godnego pochówku. Jesienią 1943 r. ich zwłoki zostały odkopane, a następnie spalone w pobliskim Lesie Krzywczyckim. Ślady zbrodni uległy zatarciu. 47 lat od czasu tego mordu, w 1988 r., Lwów odwiedziły rodziny zamordowanych profesorów. Starsi z nich (dzieci zamordowanych profesorów) wspominają lata swojej młodości we Lwowie, a przede wszystkim opowiadają o chwilach grozy związanych z wtargnięciem do ich domów w nocy z 3 na 4 lipca 1941 r. SS, Gestapo i Żandarmerii Polowej oraz samym aresztowaniem. Cała grupa odwiedza miejsca związane z tą tragedią: uczelnie lwowskie, ulice i domy, gdzie mieszkali, budynek, gdzie mieściła się Bursa Abrahamowicza, wówczas siedziba Gestapo, wreszcie Wzgórza Wuleckie - miejsce rozstrzelania.