Uroczystość wręczenia Nagrody Literackiej Czterech Kolumn Mirosławowi Dzieniowi za odkrywczą twórczość eseistyczną i poetycką

21 września (sobota) 2024 roku o godz. 16.00
Wstęp wolny. Zapraszamy

Wydarzenie transmitowane online

Plakat [pdf]

W części muzycznej utwory fortepianowe w wykonaniu Michała Michalskiego z płyty CD „Johann Sebastian Bach Inventions & Sinfonias BWV 772-801”

Literacka Nagroda Czterech Kolumn jest rówieśnicą wieku XXI. Powołano ją w Lutyni pod Wrocławiem, aby wyróżnić poetów i eseistów wyjątkowych, oryginalnych, nonkonformistycznych, artystycznie wybitnych za metaforycznie pojęte zmierzanie do kresu horyzontu, choć nie zawsze powszechnie docenianych, niekoniecznie popularnych. Była więc przedsięwzięciem z założenia prywatnym i w pewnym znaczeniu elitarnym. Nie przewidywano rozpisywania konkursu i wykluczano autonominacje. Honorowa nagroda materializowała się w postaci własnoręcznie wykonanej przez należącego do miejscowego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, historyka sztuki, agropilota i sadownika w jednej osobie – Stanisława Pasternaka, a wręczana w jego prywatnym ogrodzie. Dopiero w ostatnich latach uroczystość przeniosła się do Wrocławia i z dbałością o kontynuację dwudziestoletniej tradycji – odnowiła. Od 2013 roku pracom jury w składzie: Barbara Baworowska, Stanisław Pasternak, Ireneusz Staroń i Paulina Subocz-Białek przewodniczy Dorota Heck, a rok później włączyło się w organizację uroczystości wręczenia nagrody Koło Naukowe im. Brunona Schulza, następnie zaś Pracownia Kultury Literackiej XX wieku UWr. Laureaci otrzymują statuetkę Czterech Kolumn. Nagroda Czterech Kolumn będzie przyznawana wówczas, gdy ukażą się dzieła uznane przez jury za spełniające zasady regulaminu podróży do końca horyzontu.
Jury, składające się zawsze z pisarzy lub krytyków i jednego czytelnika, zbiera się na posiedzeniach w Lutyni koło Wrocławia w sadzie brzoskwiniowym w cieniu nieistniejących skrzydeł zabytkowego wiatraka lub we Wrocławiu. Od 2013 roku pracom jury w składzie: Barbara Baworowska, Stanisław Pasternak, Ireneusz Staroń i Paulina Subocz-Białek przewodniczy Dorota Heck, a rok później włączyło się w organizację uroczystości wręczenia nagrody Koło Naukowe im. Brunona Schulza, następnie zaś Pracownia Kultury Literackiej XX w. UWr. Laureaci otrzymują statuetkę Czterech Kolumn. Nagroda Czterech Kolumn będzie przyznawana wówczas, gdy ukażą się dzieła uznane przez jury za spełniające zasady regulaminu podróży do końca horyzontu.

W 2001 roku nagrodę otrzymali Andrzej Falkiewicz za powieść Ledwie mrok i Tymoteusz Karpowicz za Słoje zadrzewne, w 2002 Henryk Bereza za zbiór Oniriada, Jakub Ekier za tomik Podczas ciebie, Jarosław Marek Rymkiewicz za encyklopedię Leśmian oraz dzieła eseistyczne i poetyckie, w 2003 Krystyna Miłobędzka za twórczość poetycką, Bartłomiej Majzel za zbiór wierszy Bieg zjazdowy, w 2004 Jacek Łukasiewicz za zbiór szkiców Ruchome cele, Piotr Matywiecki za tom Zwyczajna, symboliczna, prawdziwa, w 2005 Kazimierz Hoffman za tom poezji Droga, Jolanta Stefko za powieść Możliwe sny, w 2006 za felietonistykę Waldemar Łysiak oraz Rafał A. Ziemkiewicz, w 2007 Stanisław Dróżdż za Pojęciokształty, w 2008 Janusz Styczeń za twórczość poetycką, w 2010 Maciej Melecki za tomiki wierszy Zawsze wszędzie indziej oraz Przester, w 2011 Joanna Mueller za wiersze Wylinki oraz eseje Stratygrafie, w 2012 Ewa Sonnenberg za twórczość poetycką, w 2013 Henryk Wolniak za neologizmy, w 2014 Jan Polkowski za poezję, w 2015 Marta Kwaśnicka za tom esejów Krew z mlekiem, w 2016 Przemysław Dakowicz za tom esejów Obcowanie, w 2017 Piotr Klimczak za całokształt twórczości, w 2018 ks. Jerzy Szymik za poezję ze szczególnym uwzględnieniem zbioru Dobre wino, w 2019 Artur Nowaczewski za twórczość poetycką, a w 2020 Krzysztof Koehler za całokształt twórczości z okazji jubileuszu trzydziestolecia (1989-2019) i Krzysztof Czacharowski za tom Śpiewnik z oka. W 2021 nagrodzeni zostali Barbara Gruszka-Zych i Kazimierz Nowosielski, a 2022 Wojciech Wencel i w 2023 Stanisław Srokowski.

Jury nagrody w składzie: Krzysztof Krasuski, Paulina Subocz-Białek, Jerzy Żurko, Ireneusz Staroń i Dorota Heck (przewodnicząca) podczas obrad w 2024 roku postanowiło nagrodzić Mirosława Dzienia za odkrywczą twórczość eseistyczną i poetycką.

Mirosław Dzień (ur. 1965) – poeta, eseista, nauczyciel akademicki. Ukończył studia filozoficzne i teologiczne. Jest doktorem habilitowanym nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa. Badał m.in. twórczość Czesława Miłosza, Tadeusza Różewicza i Zbigniewa Herberta. Ogłaszał drukiem prace o aksjologii w literaturze i etyce w biznesie. Od 2008 publikuje z Bibliotece „Toposu”, reprezentując zarazem metafizyczny nurt poezji współczesnej. Wydał dziesięć książek poetyckich: Trzy zdania z Lacana (1991), Jeżeli dobro (1992), Koła z wewnętrznych kół (1997), Cierpliwość (1998), Światło w szklance wody (2008), Linia (2013), Axis mundi (2014), Gościna: wiersze i kantyczki (2016), Thambos (2019), Ptaki, ptaszki (2020). Ostatnio kontynuuje cykl esejów filozoficznych O męczeństwie rozumu i zarazie świata (2021), edycja zmieniona i poszerzona pt. Wobec. 21 esejów o zarazie Świata (2023).