Reklama

Klub Muzyki i Literatury we Wrocławiu, Związek Sybiraków III Rzeczypospolitej Polskiej zapraszają na prezentację książki Bolesława Włodarczyka, Doroty Niedźwieckiej i Sergiusza Leończyka pt. ''Syberyjskie peregrynacje. W poszukiwaniu zaginionej tożsamości''

Słowo wstępne Ryszard Sławczyński
5 lipca (piątek) 2019 roku o godz. 18.00
Wstęp wolny

Plakat [pdf]

Bolesław Włodarczyk, Dorota Niedźwiecka i Sergiusz Leończyk. ''Syberyjskie peregrynacje. W poszukiwaniu zaginionej tożsamości'' (okładka) [pdf]

Strona Związku Sybiraków III Rzeczypospolitej Polskiej: sybiracytrzeciejrp.org

Strona Wydawnictwa Wektory: wydawnictwowektory.pl


Książka stanowi po pierwsze – ważny zapis wspomnień historycznego świadka i poszerza tym samym zbiór materiałów źródłowych, tak istotnych w historycznej pracy naukowej. Pan Bolesław jest też jednym z ostatnich świadków, pamiętających Diet Dom w Małej Minusie, należący do tych, które utworzono w czasie II wojny światowej na Syberii dla polskich sierot. Po drugie, książka może okazać się ciekawym zaproszeniem dla historyków do pogłębionych badań tamtego okresu. Faktycznie niewiele jest takich badań, a ze względu na jego wagę dla polskiej przeszłości narodowej, zasługuje na to, by poznać go jeszcze lepiej.
Po trzecie, książka stanowi ciekawe studium psychologiczne. Pokazuje, jak wiele może zainicjować osoba, która z ciekawością, wytrwałością i determinacją realizuje postawione sobie cele. Efekty takiego działania dostrzeżemy wyraźnie, gdy porównamy np. współczesną historię dwóch Diet Domów: w Małej Minusie i Bolszoj Jerbie, na terenie Chakasji, 90 km od Małej Minusy. Historią tej drugiej nie zajął się nikt z wychowanków. Nie było możliwości nagrania wspomnień, lepszego poznania, jak funkcjonował i przywrócenia go pamięci zbiorowej – tak jak to zrobiliśmy w przypadku Małej Minusy.
Po czwarte – książka stanowi ważne wydawnictwo dla Polonii syberyjskiej. Teraz, gdy stosunki polsko-rosyjskie są napięte, stanowi przykład pozytywnego podejścia do przeszłości z nastawieniem na budowanie dobrego „teraz” i jeszcze lepszego „jutra”. Z nadzieją myślę o tym, że może stać się inspiracją do kształtowania sprzyjających społecznych postaw.
Sergiusz Leończyk