Romuald Mieczkowski „Zmierzch pewnej ery”
Tomasz Otocki - recenzja [pdf] Tomasz Otocki, „Zmierzch pewnej ery”. Ukazał się nowy tomik poezji Romualda Mieczkowskiego, „Przegląd Bałtycki” [online], 2026. Do nowego tomu wierszy Romualda Mieczkowskiego wchodzimy przez Ostrą Bramę (W Ostrej Bramie) – religijny, szczególny dla Polaków symbol Wilna, wzruszająco uwydatniony w Panu Tadeuszu. W kodzie wspomnianego inicjalnego wiersza prześwitują znane każdemu z nas słowa Mickiewicza kierowane do tej, co w „Ostrej świeci Bramie” i ochrania „gród zamkowy/ Nowogródzki […] z jego wiernym ludem”. Mieczkowski przywołuje Tę, „co w opiece Wilno trzyma // I mnie z tym miastem / moim i nie moim”. Już tu pojawia się istotny w tomiku znak ambiwalentnego uczucia podmiotu względem ojczystych stron. […] Życie „pomiędzy”, dwubiegunowe (natury mentalnej i realnej) poświadcza wprost trójwers pt. Dwie rzeki: „Wilia i Wisła / między rzekami dwiema / moje życie płynie”. Przynosi ono rozterkę, ale jest dla poety cenną wartością, darem łaski. Właśnie tak postrzega dziedzictwo Litwy i Polski w sobie (Dwie łaski). Trud dochodzenia polskiego słowa do osobnych, własnych znaczeń, uwyraźnienie ich w polifonii języków ma wyjątkowy charakter. Jan Stolarczyk 
|
Spotkanie transmitowane online